ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γ. ΘΩΜΑΣ
Πρώην Δήμαρχος Δήμου Κύμης και Δήμου Κύμης – Αλιβερίου
Ιδρυτής και πρώην Πρόεδρος του Ινστιτούτου Παπανικολάου
Κύμη, 08 Σεπτεμβρίου 2026
Εγκαίνια Μουσείου Παπανικολάου: Θα είμαι παρών. Οι αρχές μου παραμένουν σταθερές, η απόφασή μου όμως υπαγορεύεται από το καθήκον.
Μετά τη δημοσιοποίηση της πρόσφατης ανοιχτής επιστολής μου προς τον Δήμαρχο Κύμης – Αλιβερίου Νικόλαο Μπαράκο, δέχθηκα πολλά τηλεφωνήματα και μηνύματα από συμπολίτες μας οι οποίοι με παρότρυναν, παρά την αποδοχή των γραφομένων μου, να αλλάξω την απόφασή μου και να παραστώ στα εγκαίνια του Μουσείου Παπανικολάου.
Μου είπαν, μεταξύ άλλων: «Δήμαρχε, εσύ μαζί με τους τότε συνεργάτες σου προσφέρατε τα μέγιστα στην υλοποίηση αυτού του έργου. Αν δεν ήσασταν εσείς σήμερα δεν θα υπήρχε κανένα Μουσείο Παπανικολάου για να εγκαινιαστεί. Αγοράσατε το σπίτι, εξασφαλίσατε τις χρηματοδοτήσεις, προχωρήσατε στην ανακαίνισή του και παραδώσατε σχεδόν ολοκληρωμένο το έργο. Εσείς ιδρύσατε το Ινστιτούτο Παπανικολάου. Εσύ ήσουνα ο πρώτος Πρόεδρός του. Δεν μπορείς να απουσιάζεις από αυτή την ιστορική ημέρα για την Κύμη.»
Όλα αυτά τα λόγια αναγνώρισης, συμπαράστασης και προτροπής στο να είμαι παρών στα εγκαίνια με επηρέασαν και με έπεισαν τελικά να αναθεωρήσω τη στάση μου.
Όχι όμως και τη θέση μου η οποία αποτυπώνεται με σαφήνεια στα όσα ανέφερα στην προηγούμενη επιστολή μου.
Δεν μπορώ να δικαιολογήσω το ότι ο Δήμαρχος, παρότι του έθεσα δημόσια το θέμα, δεν καταδίκασε τις ύβρεις προς το πρόσωπό μου από τον έμμισθο ειδικό του συνεργάτη, όταν μάλιστα το συγκεκριμένο υβριστικό σχόλιο σχετίζεται και απαξιώνει βάναυσα την συνδρομή μου στην υλοποίηση αυτού του έργου και την παρουσία μου στα εγκαίνια.
Όταν ο Δήμαρχος δεν καταδικάζει τις συγκεκριμένες αναφορές και ο Αντιδήμαρχός του εξακολουθεί να φιλοξενεί κάτω από τη δημόσια ανάρτησή το υβριστικό αυτό σχόλιο, τότε δημιουργείται αναπόφευκτα το συμπέρασμα ότι υπάρχει ανοχή, αποδοχή και ταύτιση με το περιεχόμενό του.
Θεώρησα ωστόσο χρέος μου, μετά από ώριμη σκέψη, να παραστώ με παρρησία στα εγκαίνια του Μουσείου.
Θα είμαι εκεί γιατί το Μουσείο ανήκει στην Κύμη. Ανήκει στην ιστορία της. Ανήκει στον Γεώργιο Παπανικολάου.
Δεν θέλω η δική μου εύλογη αγανάκτηση για την συμπεριφορά της σημερινής Δημοτικής Αρχής προς το πρόσωπό μου, να γίνει η αιτία να απουσιάσω από μια ιστορική στιγμή για τον τόπο μου.
Δεν άλλαξα άποψη. Άλλαξα απόφαση.
Η προηγούμενη απόφασή μου να μην παραστώ ήταν μια πράξη αξιοπρέπειας απέναντι στις προσβολές και στη σιωπή.
Η σημερινή μου απόφαση να παραστώ είναι μια πράξη ευθύνης απέναντι στην ιστορία του τόπου μου.
Θα είμαι εκεί, γιατί:
Η ιστορία της Κύμης είναι μεγαλύτερη από όλους μας.
Την 11η Σεπτεμβρίου 2026 η Κύμη πρέπει να γίνει μια μεγάλη αγκαλιά που θα μας αγκαλιάσει όλους.
Κάποια γεγονότα στη ζωή είναι πολύ πιο σημαντικά από εμάς και μας υποχρεώνουν να ενωθούμε.
